Julitta Anna Sleńdzińska

(Wilno 1927 - Białystok 1992)

 

 

Julitta Anna Sleńdzińska, jedyna córka Ireny i Ludomira, w pełni zrealizowała pojawiający się w rodzinie od pokoleń talent muzyczny. Była doskonałą pianistką i klawesynistką. Naukę gry na fortepianie i klawesynie doskonaliła pod kierunkiem znakomitych mistrzów instrumentów klawiszowych, m.in. prof. Stanisława Szpinalskiego (Wilno), prof. Henryka Sztompki (Kraków), Jerzego Żurawlewa (Warszawa), Harry’ego Neuhausa (Moskwa) oraz prof. Zbigniewa Drzewieckiego (Warszawa, Kraków) i najwybitniejszego klawesynisty XX wieku - Ruggero Gerlina (Włochy). Na pierwszym powojennym Konkursie Chopinowskim (1949) zdobyła wyróżnienie. Koncertowała w kraju i za granicą, prowadziła działalność pedagogiczną w warszawskiej Akademii Muzycznej. W wolnych chwilach malowała baśniowe wizje, pejzaże, subtelne, metaforyczno-dekoracyjne impresje malarskie. Przed śmiercią w 1992 r. kolekcje dzieł malarskich, rzeźbiarskich i rysunkowych oraz bogate archiwum rodzinne przekazała gminie Białystok, aby mogło powstać monograficzne muzeum jej rodu – Galeria im. Sleńdzińskich. /I. Suchocka/