marzec 2012 w Galerii im. Sleńdzińskich

 

8 marca, czwartek, godz. 1800 (ul. Legionowa 2)

Zapach kobiety. Wernisaż zbiorowej wystawy ośmiu artystek w różnym wieku, poruszających w swojej twórczości odmienne wątki. Obejrzymy prace: Justyny Wencel, Doroty Świdzińskiej, Małgorzaty Niedzielko, Marzanny Morozewicz, Marty Mariańskiej, Małgorzaty Dmitruk, Aleksandry Czerniawskiej, Ewy Chacianowskiej. Zaproszone artystki posługują się różnymi środkami wyrazu – video, instalacja, litografia, rzeźba. Część prac powstała specjalnie do przestrzeni galerii. Wystawę można oglądać do 1 kwietnia.

 

11 marca, niedziela, godz. 1500 (ul. Waryńskiego 24a)

Wileńskie wspomnienia. Na celuloidowej taśmie Wilno wspominać. Będą Janina i Zygmunt Kęstowiczowie oraz Danuta i Igor Śmiałowscy. Spotkanie w ramach XIII Dni Kultury Kresowej.

*Zygmunt Kęstowicz, aktor teatralny i filmowy. Urodził się 24 stycznia 1921 w Szakach koło Kowna, zmarł w 2007 roku.

W 1945 roku pociągiem repatriacyjnym z Wilna przyjechał do Białegostoku, gdzie przez dwa lata występował w Teatrze Miejskim. Po dwóch sezonach, przeniósł się do Krakowa (Teatr Kameralny T.U.R. i Dramatyczny). W 1950 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie wstępował na scenach wielu teatrów w tym: Polskiego (1950-1952), Narodowego (1952-1956), Ludowego (1952-1957), Komedia (1957-1960), Polskiego (1960-1962), Klasycznego (1962-1965), Polskiego (1965-1966), Dramatycznego (1966-1985), Ochoty (1985-1990). Jako aktor filmowy zadebiutował w 1953 roku rolą w Pościgu, zagrał także w filmach takich jak Baza ludzi umarłych , Dwa żebra Adama , Karino , Bez znieczuleni , Okolice spokojnego morza , Korczak . Dużą popularność zdobył występując w programach dla dzieci Piątek z Pankracym i Pora na Telesfora, a także w radiowej powieści W Jezioranach, za udział w której w 1995 roku otrzymał Order Wdzięczności Społecznej, nagrodę wręczaną przez marszałków Sejmu i Senatu. Od 1997 roku był regularnym członkiem obsady telewizyjnego serialu Klan . Założył fundację Dać Szansę, dzięki której przy białostockim Dziecięcym Szpitalu Klinicznym działa rehabilitacyjny ośrodek dla upośledzonych dzieci.

*Danuta Śmiałowska, urodziła się 7 maja 1923 w Wilnie. W kwietniu 1945 roku wraz z narzeczonym Igorem wyjechała z Wilna do Białegostoku gdzie wzięła ślub. Mąż Danuty Śmiałowskiej był z zawodu aktorem, miał angaż w teatrze białostockim. Danuta Śmiałowska była suflerem w teatrze. Po niedługim okresie oboje przenieśli się do Krakowa, gdzie mąż otrzymał pracę

w krakowskich teatrach. Wraz z mężem przenosiła się do Katowic, Łodzi (Teatr Syrena), Warszawa (Teatr Narodowy). Śmiałowscy mieli jedyną córkę Joannę.

*Igor Śmiałowski, aktor teatralny i filmowy. Urodził się w Moskwie, zmarł w wieku 89 lat w Warszawie. W Wilnie wstąpił do Akademii Sztuk Pięknych, którą porzucił na rzecz Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii Przeciwlotniczej w Trauguttowie (obecnie Jużnyj Wajennyj Garadok) k/Brześcia. W kampanii wrześniowej żołnierz 1 Baterii Motorowej Artylerii Przeciwlotniczej

1 Dywizji Piechoty Legionów, tajnej szkoły aktorskiej w Wilnie (1940) i w tym samym roku debiut w kabarecie Ksantypa Janusza Minkiewicza. Aktor (od 1945) teatrów Białegostoku, Krakowa, Katowic i Łodzi, (od 1948) teatrów warszawskich, m.in. Polskiego, Syreny, Rozmaitości

i Narodowego. Występował również w Teatrze Polskiego Radia oraz Teatrze Telewizji. Po raz ostatni pojawił się na ekranach w 2000 jako hrabia Alfred Bizanc w ostatniej części serialu Dom. Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2004). Wydawca zbiorów anegdot teatralnych Igor Śmiałowski opowiadai Igoraszki z Melpomenąoraz wspomnienia Cała wstecz.

 

15 marca, czwartek, godz. 1800 (ul. Waryńskiego 24a)

Moja Litwa. Gawędy kresowe Katarzyny Węglickiej. Spotkanie w ramach XIII Dni Kultury Kresowej.

*Katarzyna Węglicka – warszawianka, absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie studiuje na 5. roku historii sztuki i prowadzi lektoraty języka angielskiego i francuskiego. Współpracuje jako tłumacz i przewodnik z organizacjami zajmującymi się Kresami Wschodnimi. Od wielu lat przemierza ziemie kresowe w poszukiwaniu pamiątek przeszłości, krajobrazów i ciekawych ludzi kultywujących tradycje polskości. Zadebiutowała w 2004 r. książką pt. Opowieści kresowe. Litwa. W oficynie wydawniczej Książka i Wiedza wydała bogato ilustrowane tomy gawęd m.in.: Kresowym szlakiem (2005), Wędrówki kresowe (2006), Moja Litwa (2011).

 

18 marca, niedziela, godz. 1200 (ul. Waryńskiego 24a)

Mój Pamiętnik – Pierwsze zauroczenie. Rozstrzygnięcie X edycji Międzynarodowego Konkursu Plastycznego. Prace inspirowane cyklem obrazów Ludomira Sleńdzińskiego „Mój Pamiętnik”. Konkurs jest adresowany do dzieci i młodzieży

z województwa podlaskiego oraz szkół z Białorusi i Litwy z polskim językiem nauczania. Odbywa się pod honorowym patronatem Prezydenta Miasta Białegostoku.

 

23 marca, piątek, godz. 1100 (ul. Legionowa 2)

Czas zatrzymany. Warsztaty dla kobiet w starszym wieku, podczas których Dorota Świdzińska utrwali wizerunki twarzy

w postaci gipsowych portretów-MASEK. Czas trwania warsztatów – ok. 1,5 godz. Materiały zapewnia Galeria. Wstęp wolny. Liczba miejsc ograniczona.

*Od dawna ludzie zastanawiali sięjak upamiętnić chwilę, moment z życia, aktualne wydarzenie, własną postać, wygląd. Przez wieki tworzono rzeźbiarskie portrety, obrazy, fotografie, filmy. Istnieje metoda pozwalająca oddać nasz wizerunek w sposób bezpośredni, wręcz fizyczny, zmysłowy. To odcisk ludzkiej twarzy w materiale plastycznym, jakim jest gips. Gipsowa maska zdjęta z twarzy to odcisk chwili, upamiętnienie momentu naszego życia, chwilowe zatrzymanie wskazówek osobistego zegara.

 

30 marca, piątek, godz. 1800 (ul. Legionowa 2)

Kobieta-aktorka w „epoce gwiazd”. Kulisy sławy. Pierwsze polskie aktorki – ich życie sceniczne i prywatne. „Reguły gry” obowiązujące w świecie teatralnym, cena, jaką słynne gwiazdy: Helena Modrzejewska, Antonina Hoffmann, Maria Wisnowska, Jadwiga Czaki, płaciły sławę. Wykład Marioli Wojtkiewicz, pasjonatki teatru zawodowo związanej z Wydziałem Pedagogiki

i Psychologii Uniwersytetu w Białymstoku oraz Dziecięcym Szpitalem Klinicznym, gdzie prowadzi terapię logopedyczną.

*Mariola Wojtkiewicz, absolwentka Akademii Teatralnej Wydziału sztuki lalkarskiej w Białymstoku, praktykujący logopeda

w Dziecięcym Szpitalu Klinicznym, trener umiejętności psychospołecznych. Od wielu lat swoją fascynację teatrem próbuje przekazywać studentom Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu w Białymstoku, gdzie prowadzi zajęcia dydaktyczne

i współpracuje ze Studenckim Kołem Teatralnym "Stukot". Prywatnie - zwolenniczka "gleboterapii", czyli rozładowywania stresu w ogrodzie.